Julien Clerc alweer een cd van de grootmeester: Fou, Peut-Être!

Vandaag waren mijn ouders op bezoek en een van de eerste dingen die mijn vader dan vraagt, is of ik nog nieuwe muziek heb.

Natuurlijk heb ik altijd wel iets nieuws in huis en dit deel ik dan graag met hem. “Alleen van die rap-muziek, die hoef  ik niet hoor.” Maar na 32 jaar ken ik mijn vader goed genoeg om te weten dat dat echt niet zijn muziek is.

Nee, zijn muziek is meer van de Franse Chansons. Niet van die hele zware Chansons, maar meer de melodieuze pop chansons. Nu heb ik niet standaard Franse muziek klaar staan en gelukkig kwam mijn vader met de nieuwe cd van Julien Clerc aan.
Gelijk de cd maar op de computer gezet en samen zitten luisteren. Wat een heerlijke cd weer, je hoort de rauwheid in zijn stem, de leeftijd, de franse wijn, de ervaring en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ach en nu zullen de meeste denken, ik versta er helemaal niks van, echter ben ik van mening dat je muziek kan voelen welke taal het ook is. En aan de hand daarvan weet je of het goed is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s